விண்ணோடு உரையாடும் வெண்ணிலவு
என் மனதோடு உரையாடும் உன் நினைவு
கண்ணோரம் கண்ணீர் தந்த கவிநிலவே
காலங்கள் போனாலும் மாறாது உந்தன் நினைவே
vinnodu vilaiyaadum vennilavu
en manathodu uraiyaadum un ninaivu
kannoram kanneer thantha en kavi nilave
kaalagkal ponaalum marathu unthan ninaive
மண்ணில் புதையுண்டு இருப்பது
வைரம்
கடலில் மூழ்கி இருப்பது
முத்து
என்னில் கலந்திருப்பது நீ
mannil puthaiyundu iruppathu
vairam
kadalil mulki iruppathu
muththu
ennil kalanthiruppathu nee
மண்ணுக்குள் நான் இரையாகினாலும்
உன்னை மறந்து போகதடி என் காதல்
என் கவிதைகள் இருக்கும் வரை
என் காதலும் இருக்குமடி
என் காதல் இருக்கும் வரை உன்னை நினைக்குமடி
mannukku nan iraiyaanalum
unnai maranthu pokaathadi en kaathal
kannir sinthi vadiththa
en kavithaikal irukkum varai
en kaathalum irukkumadi
en kaathal irukkum varai unnai ninaikumadi
பகல் தீண்டாத இரவுகள் இங்கு இல்லை
காதல் தீண்டாத இதயம் இங்கு இல்லை
தீண்டிய இதயம் நிலையாக வாழ்வதில்லை
நிலையாக வாழும் இதயம் காதலை விட்டு விலகுவதுமில்லை
pakal theendatha iravukal igku illai
kaathal theendaatha ithayam igku illai
theendiya ithayam nilaiyaaka valvathillai
nilaiyaaka vaalum ithayam kaathalai viddu vilakuvathumillai
காலத்தின் கட்டளை கன்னியவள் என்னைவிட்டு பிரிந்து சென்றது
என் இதயத்தின் கட்டளை பிரிந்து சென்றவளை நினைத்து வாழ்வது
kaalaththin kaddalai kanniyaval ennaividdu pirinthu senrathu
en ithayaththin kaddalai pirinthu senravalai ninaiththu vaalvathu
கன்னியின் மனமறியா காதல் கொண்ட காளையரே
உங்கள் கண்ணீரை கண்டு
காலை கதிரவன் கண்ணீர் சிந்துவதும் உண்டு
kanniyarin manamariyaa kaathal konda kaalaiyare
ugkal kanneerai kandu
kaalai kathiravan kanneer sinthuvathum undu
காலை கதிரவனை பார்த்து ரசிப்பது பல கண்கள்
காலை கதிரவன் பார்ப்பது
கன்னியின் மனம் அறியா காதலில் தவிக்கும் காளையரே
உங்கள் கண்களை
kaalai kathiravanai paarththu rasippathu pala kanka
kaalai kathiravan paarppathu
kanniyarin manamariyaa kaathalil thavikkum kaalaiyarkae
ugkal kankalai
உடல் சுமப்பது இதயத்தை
இதயம் சுமப்பது காதலை
காதல் சுமப்பது உன்னை
நான் காதலிப்பதும் உன்னை
udal sumappathu ithayaththai
ithayam sumappathu kaathalai
kaathal sumappathu unnai
naan kaathalippathum unnai
இதயத்தில் நிலைத்தது காதல்
என் காதலில் நிலைத்தவள் நீ
இதயத்தில் துடிப்பு இருக்கும் வரை
நான் காதலிப்பதும் உன்னை
ithayaththil nilaiththathu kaathal
en kaathalil ninaiththaval nee
ithayaththil thudippu irukkum varai
naan kathalippathum unnai
ரோஜாவை போல் என் இதயத்தில்
வாசம் வீசுவாய் என்று உன்னை மலர வைத்தேனடி
ரோஜா சிலநாள் வரைதான் வாசம் வீசும்
இதேபோல்
உன் காதலை சிலகாலம் தந்துவிட்டு
சென்றுவிட்டாய் எனைவிட்டு
rojavai pol en ithayaththil
vaasam visuvaay enru unnai malara vaiththenadi
roja sila naal varaithaan vaasam veesum
ithepol
un kaathalai sila kaalam thanthuviddu
senruviddaay enaividdu
தாமரை இதமேல் இருக்கும் நீர் துளிபோல் நினைத்தாய
எந்தன் காதலை
அந்த தாமரையே தாங்கும் நீர் நிலைகளை போன்றதடி
என் காதல்
நீர் நிலை இருக்கும் வரை தாமரை வாழும் நீரில்
நான் இருக்கும் வரை என்னில் வாழும் என் காதல்
thaamarai ithalmel irukkum
neer thulipol ninaiththaaya enthan kaathalai
antha thamaraiye thaagkum neer nilaiyai ponrathadi en kaathal
neer nilai irukkum varai thaamarai vaalum neeril
naan irukkum varai ennil vaalum en kaathal
உன்னை கண்டேன்
என் இதய துடிப்பு நீயென கொண்டேன்
காதல் செய்வது என் வாழ்வென நினைத்தேன்
என் வாழ்வு அது என் காதலில் என்று வாழ்ந்தேன்
unnai kanden
en ithaya thudippu niyena konden
kaathal seyvathu en vaalvena ninaithen
en vaalvu athu en kaathalil enru vaalthen
என் இதயத்தின் துடிப்பாக நீ இருந்தாய்
என் இன்பத்தின் உணர்வாக நீ நிறைந்தாய்
என் கண்களில் காட்சியாக நீ நிறைந்தாய்
என் பாதங்களின் பாதயாக நீ தொடர்ந்தாய்
en ithayaththin thudippaaka nee irunthaay
en inpaththin unarvaaka nee nirainthaay
en kankalil kaadsiyaaka nee kalanthaay
en paathagkalin paathayaaua nee [thodarnthaay
/x]
